وقتی به هوای پیاز میری سر پلاستیک سیاهی که با خودش آورده بعد با ریتراسپورتهای رنگیرنگی روـبهـرو میشی که دو تا طعم جدیدِ تلخاش ویژهی توئه،
وقتی از بالای لیوان نوشیدنیای که دستش دادی یه نفس درحال خوردن به تو خیره میشه،
وقتی با هیجان از سریال جدیدی که شروع کرده به دیدن، در حال لباس پوشیدن برای پیاز خریدن، تعریف میکنه،
وقتی این دیالوگِ:
چِخْبَرْتْ؟
سلامت .
دیگه چِخْبَرْتْ؟
سلامت .
دیگه چِخْبَرْتْ؟
اِ...!
هر روز تکرار میشه و تکراری نمیشه، عشقه.