« * | Main | * »

یکشنبه ۱۱ آذر ماه ۱۳۸۶

چون خموشانِ بی‌گنه روی بر آسمان مکن

به عکسِ پنج در پنجِ رنگیِ بدونِ عینک و حجاب و روتوش‌م نگاه می‌کنم، با بی‌رحمیِ تمام صورت‌م و نگاه‌م مستقیم خیره به دوربین است با یک ته‌خندِ مصنوعی، هیچ نقابی برایم نمانده حتا طره‌ موهایی که دوست‌شان دارم از دوطرفِ صورتم کنار زده شده، رسواکننده است، عکس را به کسی نشان نمی‌دهم؛

از پنجره‌ی کلاس که تازه از صدای پیانو خالی شده بیرون را نگاه می‌کنم، با سرخوشیِ مستانه‌ای زمزمه می‌کنم، نگاهم به پرده‌های تیره و ضخیمِ کلاس می‌افتد، هنوز ته‌صدای کلاویه‌ها را ازشان می‌شنوم و انگار حالا در فکر حبسِ زمزمه‌های تنهاییِ من هستند، صدایم را می‌خورم؛

ساز را که کنار می‌گذارم، نگاهم از درِ شیشه‌ای اتاقِ کوچکِ تمرین به کوهای خاکستری و خیسِ روبه‌رو می‌افتد، از غم و شادیِ غریبی لب‌ریز می‌شوم، لب‌خند می‌زنم، بغض می‌کنم، با خودم حرف می‌زنم، صدایم در اتاقِ کوچک می‌پیچد و می‌ماند، ساکت می‌شوم؛

می‌ترسم، می‌هراسم، گریزانم از روشدن‌م، از نشان دادنِ همه‌ام.

| نوشته شده توسط مکین، ساعت ۷:۳۴ بعدازظهر |

Comments (10)

araam:
خوش به حالت که حالتو انقد خوب نوشتی!البته خوب مثه همیشه!دلم واسه درددل کردنهای خودمم تنگ شده.! حالا راستی ساز چرا انقد کم میزنی؟ مگه نمی خوای امتحان بدی؟امان از این عالم هبروووووووت!

- کامنت نوشته شده توسط araam در روز یکشنبه، ۱۱ آذرماه ۱۳۸۶، ۸:۳۳ بعدازظهر

لاغر:
حالا هی من بگم "برو ونک به گوشه ای نشین و ساز زن" بگم ما زدیم شد، تو گوش نکن! . . . D:

- کامنت نوشته شده توسط لاغر در روز یکشنبه، ۱۱ آذرماه ۱۳۸۶، ۸:۳۵ بعدازظهر

سرمه:
همه ام را همیشه با همین هراس برای خود نگه داشته ام ...

- کامنت نوشته شده توسط سرمه در روز یکشنبه، ۱۱ آذرماه ۱۳۸۶، ۸:۴۳ بعدازظهر

کنج قفس:
جداً حسودی‌مان شد به این‌همه انرژی و پشت‌کار;-)

- کامنت نوشته شده توسط کنج قفس در روز یکشنبه، ۱۱ آذرماه ۱۳۸۶، ۱۰:۴۸ بعدازظهر

hamed:
تجربه اي جديد در پيش داريد خانوم! حق داريد بترسيد. اما بنظرم خودتون هم موافق باشيد اسمش رو يکطورايي اشتياق بذاريد. روزهاي خوشي رو براتون آرزو مي کنم. ايام به کام :)

- کامنت نوشته شده توسط hamed در روز یکشنبه، ۱۱ آذرماه ۱۳۸۶، ۱۱:۲۸ بعدازظهر

مانولیتا:
تو چرا اینقدر شبیه منی یه جاهایی؟آقااااااا بیا با من ازدواج کن.... نه،نه...آقا منصور،به خدا غلط خوردم :D

- کامنت نوشته شده توسط مانولیتا در روز دوشنبه، ۱۲ آذرماه ۱۳۸۶، ۰:۳۹ صبح

سر هرمس مارانا:
از زئوس پنهان نیست مکین از تو چرا پنهان کنیم که شدت سرماخورده گی مان به حدی شده که جدن کج و راست می رویم ها. پیشنهادت را نه که در همان وقتی که جلسه ی کذایی بود، که دیرترش روی چشم مبارک گذاشتیم و حالی بردیم. بعد داشتیم فکر می کردیم چرا هی تو این ها را کشف می کنی و بعد ما؟ گاس که مربوط به همان هنر مزمزه کردنی باشد که به کمال داری، مکین!

- کامنت نوشته شده توسط سر هرمس مارانا در روز دوشنبه، ۱۲ آذرماه ۱۳۸۶، ۸:۱۶ صبح

فرانکلین:
خیلی قشنگ بود. منم گاهی اوقات از اینکه خود خودم باشم واهمه دارم. می بینم که تو این کامنتدونی یه نفر ازت خواستگاری کرده!!! خبر ندارن که ما دو تا یه مدت به این قضیه خیلی جدی فکر کردیم. آقا منسور که اینجارو نمی خونه؟؟؟

- کامنت نوشته شده توسط فرانکلین در روز دوشنبه، ۱۲ آذرماه ۱۳۸۶، ۸:۵۱ صبح

سولماز:
خب همه ات را نشان نده عزیزم . هممون در حد جوراب شلواری کافیه!!!!

- کامنت نوشته شده توسط سولماز در روز دوشنبه، ۱۲ آذرماه ۱۳۸۶، ۱۱:۳۸ صبح

سولماز:
کامنتم نیومد؟ می گم خب همه ات رو نشون نده. در حد همون جوراب شلواری کافیه!س

- کامنت نوشته شده توسط سولماز در روز دوشنبه، ۱۲ آذرماه ۱۳۸۶، ۱۱:۴۳ صبح