« پس‌لرزه‌های حبس | Main | * »

جمعه ۲۴ اسفند ماه ۱۳۸۶

مکیــــــــــــــــــــــــن! دیکته

راس می‌گه بِقرررانِمجید این هرمس‌مون! فکر کردم اگه "درد" م دالِ ته‌ش جا بمونه دیگه درد نمی‌شه. عنوانِ دو تا پست پایین‌تر رو می‌گم.

Comments (8)

درد بازم درده اگه تمام حروفش هم حذف شه!
هوووووووووووووووم خوب چه همه دوست دارم که اینقده محکمی دختره...کاشکی منم یه ریزه یاد بگیرم که مث دیشب دوباره همه اش خواب اون عوضیا رو نبینم و صبح اولین جمله ای که بیاد رو زبونم بی شرفا باشه :P اصلا بی خیال همه ی اینها مکین فک کن ؛یه دو نقطه دی گنده رو همه ی دنیا ...یه روز میکشیم...یه روز میکشیم
همه ی ÷ست هات رو یه جا خوندم... من هم مشهدی ها یره... به من هم سر بزن هر چند به ÷ختگی شما نمی نویسم من هنوز در گیر یه عشق کاملا فردی امو....
یکی دو روز پیش خواستم واسه دو تا پست پایین‌تر کامنت بذارم. وقتی یه بار از روی کامنتم خوندم دیدم همه‌ش فحشه که :پی نمی‌دونم. نمی‌دونم چطور داریم توی این خراب‌شده دووم میاریم وقتی توی هیچ ساحتی از زندگی‌‌مون چیزی به نام امنیت رو حس نمی‌کنیم. متاسفم مکین. بعضی‌ تجربه‌ها رو هیچ‌وقت نمیشه فراموش کرد.
موسیقی آب گرم:
همه رقمه قبوله. بعد در ضمن من هم مشهدیم، لینک هم بهتون دادم. به وبلاگ من هم سر بزنید :D
مکین تو واقعا" مشهدی هستی؟..... ما هم که سبزوارییم . پس اینهمه دوست مشهدی از کجا آوردی یره! ضمنا" پست " ما خوبیم ....بعد از دیدن شما بدنیا آمد .
الهام:
این بلاگفا یا این اصلاح کردنش آبرو برا آدم نمیذاره که من می خواستم به پست " ما خوبیم " اشاره کنم ....اصلاحش کردم هردو رو پابلیش کرد ببخشیدا میشه لفتن! اولی رو پاک کنی ممنون