پنج-شیش روز دور بودن از هر اعتیادی آدمیزاد رو سر عقل میاره نه؟ الّا این دنیای مجازی. دوریِ اجباری هم که باشه، مثل من با بلای ناگهانی سرِ دسکتاپِ طفلکی اومدن، صبر زیاد هم که داشته باشی مثل من، مثل تراکتور هم که فیلم ببینی و کتاب بخونی و آدموارانه ساز تمرین کنی، جغدینگی رو هم ترک کنی و تبدیل به یه خروس-مرغانهی نمونه (در صبح زود بیدار شدن و شب زود خوابیدن!) بشی عین خودم، باز هم وقتی سانیتون سرو ساموناش میده و برمیگردی به دنیا، میبینی که هیـــــــچ فایدهای نداره. ترک این عادت لذیذ، نه حالا انقدر شدید که موجب مرض باشه، دستِ کم تا وقتی اجباری در دور بودن ازش نیست، غیرممکنه آقا غیــــر ممکن.
بریم به دردِ شیشصدتاییِ گودرمون برسیم!

Comments (7)
- کامنت نوشته شده توسط مانولیتا در روز دوشنبه، ۱۷ تیرماه ۱۳۸۷، ۶:۲۷ بعدازظهر
- کامنت نوشته شده توسط iVahid در روز دوشنبه، ۱۷ تیرماه ۱۳۸۷، ۹:۱۸ بعدازظهر
- کامنت نوشته شده توسط hamed در روز سه شنبه، ۱۸ تیرماه ۱۳۸۷، ۱۰:۳۳ صبح
- کامنت نوشته شده توسط تنهاترین در روز چهارشنبه، ۱۹ تیرماه ۱۳۸۷، ۵:۲۴ صبح
- کامنت نوشته شده توسط جونور در روز چهارشنبه، ۱۹ تیرماه ۱۳۸۷، ۰:۰۸ بعدازظهر
- کامنت نوشته شده توسط golmaryam در روز چهارشنبه، ۱۹ تیرماه ۱۳۸۷، ۲:۰۹ بعدازظهر
- کامنت نوشته شده توسط sepp در روز چهارشنبه، ۱۹ تیرماه ۱۳۸۷، ۴:۵۱ بعدازظهر