« گوهردشت یه نفر! | Main | اطلاعیه »

دوشنبه ۶ آبان ماه ۱۳۸۷

مثل آب برای شکلات

یادم باشه که  تیتای درونم بدجور فعاله، فقط انگار برعکس عمل می‌کنه. اشک‌های وقت و بی‌وقت امروزم و در حال آشپزی هم، به‌جای این‌که اشک‌های سانی رو هم سر شام، وقت خوردن پلو-خورش قیمه دربیاره، به‌به-چه‌چه و ذوق و شادمانی‌ش رو درآورد فجیع!
یادم باشه که غمگین آشپزی کنم.