« غم‌نامه‌ی پنج | Main | غم‌نامه‌ی هفت »

دوشنبه ۲۸ اردیبهشت ماه ۱۳۸۸

غم‌نامه‌ی شیش

آی آقای اُبوآ! انقد تو راهروی دانشکده راه نرو به ملت گیر جدی و شوخی بده که: فلانی! "فا"ت کمه (یعنی نُت ِ "فا"یی که داری می‌زنی رو سازت از "فا"ی استاندارد پایین‌تر و کم‌تر و ناکوک‌تره) آخر یه سوتی بدتر از اون هوار بلندِ: ای فا-کم! (خب لابد یعنی ای کسی که فایت همواره کم است!) پیش میاد ها! از من گفتن بود تو که نمی‌خونی این‌جا رو که گوش بدی که.
ها اون هوار قشنگ هم من نبودم بقراانمجید!

TrackBack

TrackBack URL for this entry:
http://www.worldof.us/cgi-bin/mt/mt-tb.cgi/1910

Comments (1)

روی دیوار دانشکده این گونه نوشته شده: لعنت بر پدر و مادر کسی که در این مکان بگوید فاکمه! :))

Post a comment