آواز در باران

از گرد راه نرسیده و دوش گرفته نگرفته دوباره لباس می‌پوشه که بره بیرون:

- کجا می‌ری؟ (می‌دونم مثل همیشه سر به سرم می‌ذاره جواب نمی‌ده ها ولی مرض دارم)

- فضول‌یاب‌خونه :ي (می‌دونه طبق معمولم منظور واقعیم از پرسیدن این نیست که کجا می‌ری و جواب روتینش رو هم می‌دونم ها ولی کرم داره)

جلوی آینه در حال مو شونه کردن که کله‌شو چپ و راست می‌کنه و موهاشو ورانداز می‌کنه دوزاریم می‌افته:
- بگو خوشگل کوتاه کنه ها! (می‌دونم داره تو دلش ایول! آفرین می‌گه ها ولی هنوز شک دارم که نکنه بگه سلمونی نمی‌رم)

می‌خنده که:
- باشششه! (می‌دونه آفرین باهوش ِ من می‌خوام بشنوم ازش ها ولی پدرسوخته است نمی‌گه)